Achteruit vliegen
Na een periode van lusteloosheid dacht Bella dat het iets beter ging met haar zusje. Anna ging in de lente nog steeds niet naar school, maar was wel begonnen aan allerlei kleine projecten. In haar project om een avocadoboom te kweken las Bella een wil om te leven. Iedere morgen moest Anna opstaan, om te kijken of de pit al was ontkiemd. Wekenlang lag de steeds weker wordende pit in een laagje water. Toen de zesde week was aangebroken, opperde mama voorzichtig dat het misschien tijd was om op te geven. Anna protesteerde. De volgende morgen was het bakje, met pit en al, verdwenen van de vensterbank. Mama vond het in de prullenbak. Ze haalde het bakje eruit, spoelde het om en legde het in de kast. Het werd niet meer genoemd. In de winter, op Anna’s zestiende verjaardag, liep Bella haar kamer binnen. Anna was er niet. De gordijnen waren gesloten. Het enige licht kwam van een zwak bureaulampje. Het grote licht had Anna nooit aan – het maakte een zoemend geluid als het aanstond, zo beweerd...